Wstęp
Parapsychologia
Psychotronika
Telekineza
Psychokineza
Dwa oblicza magii
Psychokineza
Nazwa ta zastąpiła "telekinezę" i jest używana w parapsychologii jako określenie procesu psychicznego zakończonego efektem fizycznym. Zjawiska psychokinezy badano od lat 50. XIX w. w trzech dziedzinach: wybuchu spontanicznych zachowań.; występów osób uzdolnionych oraz kontrolowanych do świadczeń laboratoryjnych. Pionierem nowych odkryć w dziedzinie badania zjawisk psychokinezy był H. Schmidt. Istnienie takiej możliwości bezdotykowego oddziaływania było zjawiskiem bardzo kontrowersyjnym, określanym mianem niezrozumiałych zdolności. Z jednej strony zjawiska te wzbudzały wielką nieufność, bo trudno było uwierzyć w samoistne przesuwanie się przedmiotów, czy też wyginanie wzrokiem łyżeczek (jako pierwszy zrobił to w programie telewizyjnym sławny Uri Geller 23 listopada w 1973). Zresztą wspomniany Geller w warunkach nazwijmy to kontrolowanych przez specjalistów chcących zaprzeczyć tym zjawiskom nie był w stanie powtórzyć swoich osiągnięć. Wiele przypadków rzekomej psychokinezy przedmiotów, z którymi badana osoba miała bezpośredni kontakt dotykowy, zostało wywołanych przez najzwyklejsze zmiany pola elektrostatycznego wokół obiektu. Zdolność do psychokinezy pojawia się najczęściej w okresie dojrzewania u dzieci. Jednym z najbardziej znanych na świecie medium psychokinetycznym jest właśnie wspomniany wcześniej Uri Geller.