Wstęp
Czym są duchy?
Skąd się biorą duchy?
Podział duchów
Komunikacja z zaświatami
Opętanie
Poltergeist
Ruchome trumny
Czym jest ufo?
Incydent Roswell
Sekcja zwłok obcego
Ufo nad pustynią Kalahari
Trójkąt Bermudzki
Samozapłon
Papieskie proroctwa
Widmo Lady
Obraz, który niszczy i zabija
Schody Św. Józefa
Wieczne ciała
Podział duchów
My, ci na Ziemi, tak naprawdę dopóki nie odejdziemy w zaświaty boimy się ich, bowiem duchy kojarzymy z czymś złym. Rzadko duch, kojarzony jest z rzeczami dobrymi. Jedna z głównych zasad spirytyzmu mówi, że istnieją różne kategorie duchów. Co za tym idzie, w zaświatach podobnie jak i na Ziemi musi być pewna hierarchia. A to oznacza, że i tam nie każdy jest sobie równy.Są i równiejsi. Są mądrzy i mądrzejsi. Doskonali i bardziej doskonalsi. Wiedzą to ci, którzy mieli możliwość uczestniczenia w seansie spirytystycznym. Duchy, które nas wtedy odwiedzają nie zawsze są miłe i uprzejme, czasami wręcz wulgarne i aroganckie, na dodatek później ciężko się ich pozbyć, czyli odprowadzić ich do świata dla nich właściwego. Zobaczmy, zatem jak wygląda podział duchów. Dla niektórych niech to będzie nauka, dla innych przestroga. Hierarchia duchowa składa się z trzech głównych grup wskazanych i dokładnie opisanych przez duchy. Ponieważ każda z nich jest zróżnicowana, grupy te podzielone zostały na podgrupy w zależności od charakteru tworzących je duchów. Klasyfikacja jest umowna, jedynie trzon każdej z grup uformowany jest przez duchy. Warto zaznaczyć, że wiele duchów nie daje się zaklasyfikować. Mogą posiadać jednocześnie cechy charakterystyczne dla kilku stopni hierarchii.Oto hierarchia duchów zaczynając od najwyższej do najniższej:

  • KATEGORIA I (najwyższa) - DUCHY CZYSTE
    • PODKATEGORIA 1 - DUCHY DOSKONAŁE
  • KATEGORIA II (średnia) - DUCHY DOBRE
    • PODKATEGORIA 2 - DUCHY NAJWYŻSZE
    • PODKATEGORIA 3 - DUCHY MĄDRE
    • PODKATEGORIA 4 - DUCHY UCZONE
    • PODKATEGORIA 5 - DUCHY ŻYCZLIWE
  • KATEGORIA III (najniższa) - DUCHY NIEDOSKONAŁE
    • PODKATEGORIA 6 - DUCHY NEUTRALNE
    • PODKATEGORIA 7 - DUCHY NIEDOUCZONE
    • PODKATEGORIA 8 - DUCHY LEKKIE
    • PODKATEGORIA 9 - DUCHY NIECZYSTE
  • A teraz scharakteryzujmy poszczególne kategorie i podkategorie duchów.

    KATEGORIA PIERWSZA (najwyższa)- DUCHY CZYSTE

    Cechy rodzajowe: niepodatność na wpływy materii, absolutna wyższość moralna i intelektualna nawet w stosunku do duchów należących do przedstawionych już kategorii.

    PODKATEGORIA 1 - DUCHY DOSKONAŁE

    Duchy te przebyły już wszystkie szczeble rozwoju i wyzbyły się wszelkich więzi z materią. Osiągnęły pełną doskonałość, jaka tylko dostępna jest stworzeniu, nie muszą już poddawać się kolejnym próbom ani za nic pokutować. Nie podlegając też prawu reinkarnacji w śmiertelnych ciałach, rozpoczynają życie wieczne na łonie Boga. Cieszą się niezmąconym szczęściem, bowiem nie mają do nich dostępu potrzeby i zmienne losy ziemskiego życia. Szczęście ich, nie jest jednak wcale monotonną bezczynnością wiecznej kontemplacji. Są bowiem Posłańcami Boga, zlecającego im rozmaite zadania służące utrzymaniu harmonii wszechświata. Kierują wszystkimi duchami niższymi od siebie, pomagają im się doskonalić i dają im polecenia. Wiele radości dostarcza im pocieszanie ludzi w zmartwieniach, rozbudzanie w nich pragnienia dobra i wzbudzanie żalu za błędy oddalające człowieka od największego szczęścia. Niejednokrotnie określa się je mianem aniołów, archaniołów i serafinów. Ludzie mogą wprawdzie kontaktować się z nimi, lecz zarozumialstwem byłoby mniemać, że stawią się one na każde wezwanie. Niekiedy określa się je błędnie mianem duchów nie stworzonych. Gdyby nie zostały stworzone, nie miałyby, tak jak sam Bóg, żadnego początku, gdyby zaś mogły istnieć odwiecznie niezależnie od woli Boga, On nie byłby wszechmocny. Jeśli więc duchy w kontaktach z nami posłużyły się takim określeniem, to uczyniły to w zupełnie innym sensie. Podkreślały w ten sposób fakt, iż pewne duchy nie będą już więcej się inkarnowały, a zatem nie zostaną już nigdy stworzone tak, jak człowiek jest stwarzany do ziemskiego życia.

    KATEGORIA II (średnia) - DUCHY DOBRE

    Cechy rodzajowe: przewaga ducha nad materią, pragnienie dobra. Zdolność czynienia dobra przez te duchy zależna jest od stopnia ich rozwoju. Jedne z nich osiągnęły wysoki poziom wiedzy, inne mądrość i dobrotliwość, u najbardziej zaś rozwiniętych mądrość idzie w parze z wysokim morale. Nie oderwały się one jeszcze całkowicie od materii, dlatego zachowują w pewnym stopniu, stosownie do swojej pozycji w hierarchii, jakieś ślady życia ziemskiego. Bez tego byłyby duchami doskonałymi. Pojmują istotę Boga i nieskończoności, zaznają już szczęścia sprawiedliwych. Cieszy ich, że mogą czynić dobro i zapobiegać złu. Jednocząca je miłość jest dla nich źródłem rozkoszy, których nie mącą zazdrość, pretensje, wyrzuty ani żadne inne złe uczucia i namiętności właściwe duchom niedoskonałym. Mają jednak jeszcze przed sobą szereg prób, wiodących do osiągnięcia absolutnej doskonałości. Działalność ich polega na pobudzaniu dobrych myśli, sprowadzaniu ludzi ze złych dróg, opiekowaniu się tymi, którzy na to zasłużyli, oraz neutralizowaniu wpływów wywieranych przez duchy niedoskonałe na osoby usiłujące bronić swojej prawości. Ludzie, w których duchy te się wcieliły, są uczciwi pod każdym względem i życzliwi dla bliźnich. Nie ma do nich dostępu duma, egoizm ani ambicja, nie czują nienawiści, pożądania czy zazdrości i całkowicie bezinteresownie czynią dobro. Do kategorii tej należą duchy określane w ludowych wierzeniach jako dobre geniusze, duchy opiekuńcze.

    PODKATEGORIA 2 - DUCHY NAJWYŻSZE

    W równej mierze posiadają wiedzę, mądrość i dobroć. Przemawiają językiem pełnym życzliwości, zawsze godnym, szlachetnym, często wzniosłym. Bardziej niż inne duchy są skłonne udzielać nam wiarygodnych informacji o świecie niewidzialnym, oczywiście w granicach poznania dostępnego dla człowieka. Chętnie nawiązują kontakt z tymi, którzy bezinteresownie szukają prawdy i których dusze są wystarczająco niezależne od ciała, by mogli te prawdy pojąć. Unikają natomiast wszystkich kierujących się samą ciekawością lub tak podporządkowanych materii, że nie są w stanie czynić dobra. Jeśli w wyjątkowych wypadkach inkarnują się, mają za zadanie wykonanie jakiegoś szczególnego dzieła i stają się dla ludzi przykładem takiej doskonałości, o jakiej na ziemi można jedynie marzyć.

    PODKATEGORIA 3 - DUCHY MĄDRE

    Ich naczelnym przymiotem jest bardzo wysoka świadomość moralna. Nie posiadają wprawdzie nieograniczonej wiedzy, jednak ich poziom intelektualny pozwala im bezbłędnie osądzać ludzi i fakty.

    PODKATEGORIA 4 - DUCHY UCZONE

    Wyróżniają się rozległością i głębią swojej wiedzy. W mniejszym stopniu interesują się problemami moralnymi niż naukowymi, ku którym kierują je ich naturalne uzdolnienia.Oceniają jednak wiedzę z punktu widzenia jej użyteczności i nie okazują żadnego zacietrzewienia lub ambicji, właściwych duchom niższym.

    PODKATEGORIA 5 - DUCHY ŻYCZLIWE

    Głównym ich atrybutem jest dobroć. Znajdują one upodobanie w służeniu ludziom i opiekowaniu się nimi, lecz ich świadomość jest jeszcze ograniczona, osiągnęły bowiem większy postęp na płaszczyźnie moralnej niż intelektualnej.

    KATEGORIA 3 (najniższa) - DUCHY NIEDOSKONAŁE

    Duchy niedoskonałe posiadają intuicyjną świadomość istnienia Boga, nie potrafią go jednak pojąć. Nie wszystkie są z natury zupełnie złe; niektóre są bardziej lekkomyślne,niesforne i przekorne niż rzeczywiście podłe. Inne nie czynią ani nic dobrego, ani nic złego, ale sam fakt, że nie są przyczyną dobra, rozstrzyga o ich niskiej pozycji. Są jednak i takie,które wyżywają się w czynieniu zła, bo dopiero ono sprawia im radość. Potrafią łączyć pewną inteligencję ze złośliwością i sprytem, ogólnie jednak ich poziom intelektualny nie jest wysoki, a ich uczucia są dość prymitywne. Posiadają słabą znajomość świata duchowego. Pochodzące od nich informacje o zaświatach są niepewne, bądź całkiem fałszywe. Przynależność ich można ustalić na podstawie języka, jakim się posługują. Każdy duch, zdradzający w trakcie komunikowania się z ludźmi swoje złe myśli, powinien zostać zaliczony do trzeciej kategorii. W konsekwencji każda zła myśl,docierająca do nas z zaświatów, pochodzi od ducha o takiej właśnie randze. Duchy, o których mowa, dostrzegają radość lepszych od siebie, co jest dla nich źródłem nieustannej udręki, odczuwają bowiem przy tym ogromną zazdrość i niezaspokojone pragnienie szczęścia. Zachowują one żywe wspomnienia swoich poprzednich dolegliwości cielesnych i pamięć ta jest dla nich niekiedy bardziej dokuczliwa niż samo życie. Przeżywają więc ponownie męki, których już raz doznały, oraz te, które same zadały innym, a ponieważ odczuwają ból bardzo długo, sądzą, że stan taki trwać będzie wiecznie.

    PODKATEGORIA 6 - DUCHY NEUTRALNE

    Nie są one ani wystarczająco dobre, by czynić dobro, ani dostatecznie złe, by czynić zło. W równej mierze mają skłonności tak ku jednemu, jak i drugiemu. Nie są w stanie wznieść się pod względem moralnym lub umysłowym ponad bardzo niski horyzont. Związane są wciąż ze światem materialnym, cierpiąc z żalu za utraconymi ziemskimi przyjemnościami.

    PODKATEGORIA 7 - DUCHY NIEDOUCZONE

    Posiadają one pewną znajomość świata, jednak wyraźnie ją przeceniają. Osiągnąwszy pod wieloma względami widoczny postęp, posługują się językiem tak dobrze uformowanym, że można by go przypisać istotom o wiele bardziej doskonałym. Najczęściej duchy te noszą tylko echo pewnych wiadomości, na dodatek przeważnie przypadkowych i błędnych, wyniesionych z życia ziemskiego. Można je określić jako mieszaninę kilku prawd, wielu półprawd i mnóstwa absurdalnych fałszów, zrodzonych z zarozumialstwa, pychy, zazdrości i zaślepienia, którym to wadom duchy te nie potrafią się oprzeć.

    PODKATEGORIA 8 - DUCHY LEKKIE

    Duchy te są nieokrzesane, złośliwe, przekorne i szydercze. Do wszystkiego się wtrącają, odpowiadają na każde pytanie bez żadnego poczucia odpowiedzialności za słowo. Lubują się w sprawianiu ludziom drobnych przykrości i kłopotów, w utrudnianiu im życia, w kierowaniu ich na błędne ścieżki przy pomocy podstępów i oszustw. Do kategorii tej należą duchy zwane potocznie skrzatami, chochlikami i gnomami. Są one zależne od duchów wyższych, które posługują się nimi często tak, jak my posługujemy się służbą. Bardziej od innych duchów są przywiązane do materii i w głównej mierze służą do zaspokajania złych skłonności istot zamieszkujących powietrze, wodę, ogień, ciała stałe i świat podziemny. Manifestują swoją obecność zmysłowo, na przykład za pomocą uderzeń, przesuwania przedmiotów. Z tego względu nazywa się je duchami stukającymi lub motorycznymi. Uznaje się, że wymienione zjawiska akustyczne i ruchowe nie są przypadkowe i bez znaczenia wówczas, gdy widoczna jest ich rozumna przyczyna. Wszystkie rodzaje duchów potrafią wywoływać tego typu fenomeny, lecz duchy wyższe pozostawiają je na ogół niższym, łatwiej poruszającym się w obrębie materii niż w sferze wzniosłych myśli i uczuć. Podczas komunikowania się z ludźmi duchy te dają niekiedy pewne świadectwa inteligencji i dowcipu, niemal zawsze jednak płytkiego i powierzchownego. Potrafią dostrzegać niedorzeczność i śmieszność zjawisk oraz wyrażać ją w sposób kąśliwy i przewrotny. Jeśli podszywają się pod cudze imiona, czynią to bardziej z przekory niż rzeczywistej złośliwości.

    PODKATEGORIA 9 - DUCHY NIECZYSTE

    Mają skłonność do zła i ono jest ich celem działania. Pytane przez ludzi udzielają podstępnych rad, sieją niezgodę i nieufność, zakładając przy tym rozmaite maski, by skuteczniej oszukiwać. Żerują na ludziach słabych, podatnych na ich wpływy, których wiodą do zguby. W trakcie seansu zdradza je ich język; jego trywialność i grubiaństwo, są, podobnie jak u ludzi. Ich sposób wyrażania się świadczy o niskich skłonnościach i nawet wówczas, gdy próbują oszukać człowieka udając ogładę, nie są w stanie przez dłuższy czas grać tej roli, co rusz popadając we właściwe im prostactwo. To demony, duchy zła. Istoty ludzkie, w które się one wcielają, przesycone są niskimi, zwierzęcymi namiętnościami i skłonnościami, takimi jak zmysłowość, okrucieństwo, krętactwo, hipokryzja, pożądliwość, zazdrość i skąpstwo. Zło czynią dla samej przyjemności. Na swe ofiary wybierają ludzi dobrych i uczciwych. Są one prawdziwą zakałą społeczeństwa, a ogłada nie jest w stanie przesłonić ich podłości i niegodziwości. Opracowane na podst. książki "Poradnik spirytystyczny" - A.Kardec